Integracja sensoryczna na podwórku

33
Obrazek wyróżniający - Integracja sensoryczna na podwórku

Ćwiczenia usprawniające nasze ciało nie zawsze muszą mieć specjalistyczny charakter. Aby rozwijać koordynację ruchową, równowagę i planowanie motoryczne warto skorzystać z zabaw, o których wiele dzieci dzisiaj nawet nie słyszało. Sięgnijcie pamięcią do swojego dzieciństwa. Terapia SI na trzepaku to było to! Zachęcam do skorzystania ze starych, sprawdzonych zabaw podwórkowych, gdzie ciało usprawniało się niejako „samo”. Lista umiejętności, które rozwijamy podczas gry w gumę lub skakania na skakance jest naprawdę długa – planowanie motoryczne, obustronna koordynacja, sekwencyjność, reakcje równoważne, koordynacja wzrokowo-ruchowa, regulacja napięcia mięśniowego, wzmacnianie obręczy barkowej, lepsze czucie swojego ciała… Zasada jest tylko jedna – staramy się dbać o jakość ruchu, tzn. wykonywać zadanie dokładnie, najlepiej jak potrafimy.

 

  • Gra w klasy – można jednocześnie ćwiczyć znajomość cyfr, liter, figur geometrycznych, kolorów – w zależności od tego, co wybierzemy do narysowania na polach. Można skorzystać z kolorowej kredy lub zwykłego patyka. Do rzucania wykorzystajcie przedmioty lub kamienie o różnej ciężkości. Zwracajmy uwagę, by nie skakać na linie.
  • Skakanie na skakance – dziecko może próbować skakać samodzielnie na zwykłej, krótkiej skakance. Możecie też skorzystać z długiej skakanki, którą dwie osoby kręcą, a trzecia przez nią przeskakuje. Koordynacje i refleks świetnie ćwiczy także zabawa w „Szczura”, która polega na przeskakiwaniu przez kręconą blisko ziemi skakankę.
  • Gra w gumę – „Dziesiątki” i „Tydzień” to tylko niektóre gry, w które graliśmy. Tylko jak to było… Na youtube bez trudu znajdziecie filmiki, które przypomną Wam kolejność ruchów. Poniżej zamieszczam przykłady:

  • Warto też zagrać w „Pajęczynę”. Zabawa polega na przejściu między, pod lub nad gumą tak, aby jej nie dotknąć. Osoby trzymające gumę chwytają ją w formie krzyża – kokardy, następnie w trzech ruchach tworzą z niej przeszkodę. Gumę można przydepnąć, podnieść, inaczej chwycić, zaczepić. Ważne, aby stworzyć trudną do przejścia barierę.
  • Gra w piłkę – próby kozłowania, odbijanie piłki od ściany, kopanie, rzucanie do celu to zaledwie namiastka możliwości zabaw z piłką.
  • Rysowane tory przeszkód – tę zabawę lubią zwłaszcza młodsze dzieci. Rysujemy na ziemi kręte ścieżki, którymi dziecko musi przejść. Po drodze można rysować zwężenia, które można pokonać tylko, gdy ustawimy stopę za stopą, kałuże przez które trzeba przeskoczyć, głazy, które należy ominąć, rzekę, przez którą przejdziemy po kamieniach i wiele, wiele innych. Ogranicza nas tylko wyobraźnia.

Serdecznie zachęcam do wspólnych zabaw, które z pewnością możemy potraktować również terapeutycznie.

Opracowanie: M. Nagórska-Jacak – terapeuta SI